Anna Ostoya, Lee nr 2, 2013, druk archiwalny, papier ścierny, płatki złota, płótno, fot. archiwum artystki i Galerie Silberkuppe, Berlin

Zachęta Narodowa Galeria Sztuki Anna Ostoya – otwarcie wystawy

 
Wystawa Anny Ostoi w Zachęcie jest pierwszą przeglądową prezentacją twórczości artystki, ujętą w nowej konfiguracji. Prace, które wcześniej tworzyły zamknięte układy znaczeniowe, pokazywane są teraz w odmiennym kontekście. Ekspozycja obejmuje zarówno wcześniejsze obrazy i kolaże, jak i najnowsze prace – wszystkie dotykające problemów sztuki, polityki i osobistego doświadczenia.
Zachęta Narodowa Galeria Sztuki Anna Ostoya – otwarcie wystawy
wernisaż | opening of the exhibition: 15.12.2017, godz.19 | 7 p.m.
czas trwania wystawy | exhibition duration: 16.12.2017 – 11.02.2018
 
Twórczość Ostoi charakteryzuje formalny i konceptualny rygor. Wpisuje się ona we współczesny zwrot ku rozmaitym narracjom historii sztuki — awangardowych tradycji estetycznych z początku XX wieku, takich jak futuryzm, kubizm, dadaizm, konstruktywizm, ale także powojennej neoawangardy — minimalizmu i konceptualizmu, a także pop artu i postmodernizmu. W dzisiejszym etosie „nowego modernizmu” strategia artystyczna Ostoi opiera się na wielu praktykach. Artystka zawłaszcza, rekonstruuje, redefiniuje awangardowe techniki i style: kolaż, fotomontaż, malarstwo, w którym abstrakcja ściera się z figuracją, dominującymi w niej dawnymi konwencjami stylistycznymi i kubistyczną metodą fragmentaryzacji; reanimuje kolor przywołując eksperymenty pierwszej awangardy; poddaje recyklingowi istniejące już zdjęcia, obrazy, narracje, co wpisuje jej twórczość w nurt sztuki zawłaszczeń (appropriation art) podważający unikatowy charakter dzieła. Oscylujące pomiędzy powagą a ironią prace Ostoi dotyczą uwarunkowań i ograniczeń modernizmu, podejmują próbę nowego odczytania jego złożonych paradygmatów.
 
Wystawa prezentuje wybór kolaży z serii Ekspozycje (2011), Dawna Rzeczowość (2016) i Views (2017). Cechuje je dyscyplina intelektualna i formalna; prace balansują pomiędzy abstrakcją a reprezentacją. Kolaż pozwala Ostoi dowolnie łączyć ze sobą miejsca, sytuacje i różne, często przeciwstawne perspektywy czasowe, budować zagadkowe korespondencje, ukazywać podobieństwa politycznych zdarzeń i drzemiące w ich tle afektywne doświadczenia, np. ciągłego poczucia zagrożenia konfliktem wojennym czy lęku, jaki wywołuje przemoc władzy.
 
Wystawa obejmuje również prezentację najważniejszych kompozycji i obrazów artystki z lat 2009–2017: monumentalnych prac z serii Transpozycje (2014); prace te są indyferentne, apolityczne, bezcielesne i zdystansowane, w opozycji do innych na wystawie. Twórczość Ostoi wpisuje się w sztukę zawłaszczeń. Prawie wszystkie obrazy powstały w oparciu o znalezione zdjęcia czy istniejące obrazy: Pocałunek 1 (2013) – namalowany ze zdjęcia pocałunek dwóch ważnych figur w świecie sztuki: konceptualisty Lawrence’a Weinera i prominentnego historyka sztuki Benjamina Buchloha, symbolizujący swoistą unię teorii i praktyki sztuki, ale także masculine power; Początek/Koniec (2009) – przetworzony w kubizującej stylistyce akt pędzla Gustave’a Courbeta Początek świata (1866), dotykający kwestii podmiotowości i uprzedmiotowienia ciała kobiecego; Work (2013) — namalowany na podstawie słynnego fotomontażu Johna Heartfielda, odnoszący się do problemu bezrobocia, nierówności klasowej, kryzysu, podziału ról męskich i kobiecych, utowarowienia podmiotów i ich wzajemnych relacji…
 
W swoich pracach Ostoya wykorzystuje symbole wizualne nowoczesności, style malarskie, fotografie, reinterpretując je w modernistycznych, kubizujących i innych formach. Nowoczesność, widoczna przede wszystkim w warstwie formalnej, stanowi w jej sztuce główne narzędzie krytyki i demaskacji status quo współczesności; konceptualne podejście to przemyślana strategia artystyczna, poprzez którą Ostoya odzyskuje dla siebie różne narracje historii sztuki.
 
kuratorka: Maria Brewińska
współpraca: Katarzyna Kołodziej-Podsiadło
 
Wystawa zorganizowana we współpracy z Galerią Bortolami, Nowy Jork oraz tegenboschvanvreden, Amsterdam.
 
————————————————————————————
Anna Ostoya, Lee nr 2, 2013, druk archiwalny, papier ścierny, płatki złota, płótno, fot. archiwum artystki i Galerie Silberkuppe, Berlin
Anna Ostoya, Lee nr 2, 2013, fot. archiwum artystki i Galerie Silberkuppe, Berlin
Anna Ostoya, Lee nr 2, 2013, druk archiwalny, papier ścierny, płatki złota, płótno, fot. dzięki uprzejmości artystki i Galerie Silberkuppe, Berlin | Anna Ostoya, Lee nr 2, archival print, sandpaper and gold leaf on canvas, photo courtesy of the artist and Galerie Silberkuppe, Berlin
————————————————————————————
Zacheta — National Gallery of Art presents Anna Ostoya, the artist’s first institutional survey exhibition. Ostoya’s works are shown here in a new configuration:pieces that were previously arranged to form specific meanings are re-ordered to them in different contexts. The exhibition features earlier paintings and collages, as well as the latest works that all touch upon the problems of art, politics and personal experience.
 
Her output is characterised by both formal and conceptual rigour. It is emblematic of a contemporary turn toward various narratives of art history — the avantgarde traditions from the beginning of the twentieth century such as Futurism, Cubism, Dadaism, Constructivism, and Expressionism, as well as post-war neo-avant-garde traditions such as Minimalism and Conceptual art, Pop and postmodernism. In the currentethos of ‘New Modernism’the artistic strategy of Ostoya is based on a variety of media. The artist appropriates, reconstructs and redefines avant-garde techniques and styles such as collage, photomontage and painting. Abstractionclashes with figuration, with the latter dominated by old stylistic conventions and the cubist method of fragmentation. She resuscitates colour that recalls the achievements of the first avant-garde. Andshe recycles pre-existing photographs, paintings and narratives, placing her oeuvre in the domain of appropriation art, which seeks to undermine the idea of uniqueness in art. Oscillating between seriousness and irony, Ostoya addresses the conditions and limitations of modernism, attempting to reread its complex paradigms.
 
The exhibition features a selection of collages from the series created in recent years: Exposures (2011), Alte Sachlichkeit (The Old Objectivity) (2016) and Views (2017). They are characterised by intellectual and formal discipline; the works balance between abstraction and representation. Collage allows Ostoya to connect places, situations and various, often contradictory time perspectives to build riddle-like correspondences. It enables her to reveal the parallels between different political periods and places, as well as the affective experiences rooted in them, e.g. of the permanent threat of war or eternal fear of violence from authorities.
 
The exhibition features a selection of Ostoya’s most significant compositions and paintings: large horizontal works from the series Transpositions (2014) that appear indifferent, apolitical, incorporeal and detached, in opposition to others in the show. The exhibition also emphasises Ostoya’s interest in appropriation art – almost all of the paintings she derived from found images: TheKiss (1) (2013) – painted from a snapshot of the affectionate kiss exchanged by two crucial personages in the art world, the conceptualist Lawrence Weiner and the prominent art historian Benjamin Buchloh, symbolizes a specific union of art theory and practice, as well as the masculine power; The Origin/The End (2009) – a version of Gustave Courbet’s nude The Origin of the World (1866) – deals with the issue of the subjectification and objectification of a female body; and Work (2013) – a painting executed with reference to John Heartfield’s famous photomontage approaches the problem of unemployment, class inequality, crisis, male-female gender division, commodification of subjects and their mutual relationships…
 
In her work Ostoya uses visual symbols of modernity, painting styles and images, and reinterprets them in modernist, cubist and other forms. Such modernity, present most of all in the formal layer, constitutes the main tool for criticising and exposing the contemporarystatus quo. The conceptual approach is a well-thought-out artistic strategy thanks to which Ostoya revives various narrations of art history.
 
curator: Maria Brewińska
cooperation: Katarzyna Kołodziej-Podsiadło
 
The exhibition has been organized in cooperation with Bortolami Gallery, New York and tegenboschvanvreden, Amsterdam.
.
Anna Ostoya | otwarcie wystawy
Zachęta Narodowa Galeria Sztuki / Zachęta National Gallery of Art
.
15.12.2017 piątek w godz. 19:00 
Zachęta Narodowa Galeria Sztuki / Zachęta National Gallery of Art
Plac Małachowskiego 3, 00-916 Warszawa
.
Zachęta Narodowa Galeria Sztuki Anna Ostoya – otwarcie wystawy
wernisaż | opening of the exhibition: 15.12.2017, godz.19 | 7 p.m.
czas trwania wystawy | exhibition duration: 16.12.2017 – 11.02.2018
.
Testerzy Imprez polecają!
.
Anna Ostoya, Lee nr 2, 2013, druk archiwalny, papier ścierny, płatki złota, płótno, fot. archiwum artystki i Galerie Silberkuppe, Berlin
Anna Ostoya, Lee nr 2, 2013, fot. archiwum artystki i Galerie Silberkuppe, Berlin