Honza Zamojski BWA wernisaż A -NA – TO – MY

HONZA ZAMOJSKI PLAKAT 11.03.2016
11 marca w BWA w Zielonej Górze odbył się wernisaż wystawy A – NA – TO – MY, na której Honza Zamojski zmusił widza do uczestnictwa w pewnym konflikcie.Honza Zamojski (ur. 1981) – w swojej praktyce sięga po rozmaite media: od rysunku przez tzw. rzeźby rysunkowe aż po infografiki i poezję. Tworzy kompletne jednostkowe narracje, które przy spojrzeniu na jego praktykę z dalszej perspektywy, budują spójny, wielopoziomowy świat oparty na filozofii zwątpienia i energii perpetuum mobile. Minimalistyczne w formie, ale bogate w znaczenia symbole, abstrakcyjne kompozycje i figuratywne przedstawienia składają się na język wizualny, który rządzi się własną gramatyką i strukturą formalną. A tym, co często spaja pozornie odległe elementy, jest humor oraz dystans do siebie samego. Autor kilkunastu książek, swoją twórczość pokazywał na wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych m.in. w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki, Galerii Foksal, Museum Morsbroich czy Andrew Kreps Gallery w Nowym Jorku. Prowadzi cykl wykładów How it’s made, prezentowany dotychczas m.in. w Centre Pompidou, MoMA Library, Printed Matter New York

Podwójne znaczenie tytułu najnowszej wystawy Honzy Zamojskiego od początku wprowadzało widza w sytuację dwubiegunową. Honza Zamojski obsesyjnie zagarnął całą przestrzeń galerii, a w „charyzmatycznej” roli bohatera wystawy obsadził bezgłową statuę – ni to zwycięzcę/ ni to ofiarę dramatu, który miał miejsce przed momentem. „Scena zbrodni” – kadr zatrzymany w czasie oraz „tło” pozwalały uczestnikom wydarzenia na przeanalizowanie poszlak, które doprowadziły do eskalacji konfliktu. Konfliktu, który wydawał się być nie do uniknięcia…

HONZA ZAMOYSKI EMPTY

 

Honza Zamojski
A–NA–TO–MY

Akt I

Kilka etiud. Zapętlenie. Kostium bez głowy. Beton. Ruiny. Ruiny tekturowe. Brak jednorodnej treści. Treść rozbita. Podmiot rozbity. Scenografia. Dumny rysunek. Źródło światła.

[Wdech]

Ruiny. Jeden obiekt żywy. Manifestacja. Same transparenty. Slogany bez głowy na ruchomym chodniku. Z tekstem. Bez tekstu. Poem problem. Teatr animacji. Teatr anatomii. Konkret. Beton. Styropian. Wróbel. Kosmos.

[Wdech]

Dużo się dzieje w tle. Szum rysunkowy. Warstwy. Reflektor. Kalkulator ogniskowych. Konflikt. Mocniejsza kreska. Projekcja na ścianę. Przymiarki. Kostium. Jaki strój? Jaki transparent? Szara bluza. Spodnie. Buty. Lustro. Podest. Inne teatralne oświetlenie. Postać trzymająca transparent. Kostium, który nie jest kostiumem. Przeskalowanie. Anatomia konfliktu.

[Wdech, wydech]

De-ka-pi-tac-ja.

[Wdech]

Scenografia. To, co się rusza. To, co jest stałe. Rysunek w ruchu. Widok spoza ciała. Relacja narracji. Dwa światy. Dwie narracje — prawdziwa i odbita. Rzeczywistość po dekapitacji. Genezy konfliktu. Sprzeczne. Takie same. Konflikt w obrębie przestrzeni. Konflikt w obrębie ciała. Emocje kontra umysł. Ofiara konfliktu. Ofiara konfliktu wewnętrznego.

[Wdech]

Duch. Opowieść horyzontalna. Czas. Opowieść wertykalna. Przestrzeń. Betonowe buty. Tropy. Ciężar poruszania się. Forma. Duch. Forma. Wycięte koło. Forma. Krzesło. Powiększone krzesło.

[Wdech]

Czarna bluza. Szare spodnie. Czarne buty. Bez koloru ciała. Samotna postać na scenie. Ostatni aktor. Niepełny. Brak głowy. Niepełna fizyczność lidera. Niepełna fizyczność zwolenników. Po bokach tekst. Aktor na scenie konfliktu. Stoi. Manifestuje. Co? Alright? Dziura. Brak głowy. Wiersz. Ofiara konfliktu. Ofiara konfliktu wewnętrznego. Ciało kontra ciało. Język. Rozdzielenie języka.

[Wdech, wydech]

Al-right.

[Wdech]

Mikroświat. Makroświat. Podest. Krzesło. Ludzie widzą. Między podestem a sufitem. Jasna kotara.

 

Honza Zamojski, A–NA–TO–MY.  Wystawa czynna do 3 kwietnia 2016 w BWA Zielona Góra.

HONZA ZAMOJSKI TRANSPARENT

 

HONZA ZAMOYSKI TRANSPARENT BWA ZG

 

HONZA ZAMOYSKI BWA ZG HEAD

 

Honza Zamojski BWA

 

HONZA ZAMOJSKI BWA ZAG TYL

 

HONZA ZAMOJSKI BWA ZG

HONZA ZAMOJSKI BWA ZAG TYL

 

 

HONZA ZAMOJSKI PLAKAT 11.03.2016

 

BWA ZG LOGOTYP