NOMINOWANI DO NAGRODY LUDWIKA. Już są!!! Teatr Modrzejewskiej w Legnicy. Spośród nominowanych zgodnie z regulaminem Kapituła wybrała piątkę finalistów. Są wśród nich: Cezary Bukowski, Dariusz Łach, Barbara Mazurkiewicz, Kamil Rogiński i Krystyna Zajko-Minkiewicz. A na początek gali zobaczymy legendarny spektakl członka Kapituły, aktora Jana Peszka „Scenariusz dla nieistniejącego, lecz możliwego aktora instrumentalnego”.

 

NOMINOWANI DO NAGRODY LUDWIKA

Spośród 23 osób zgłoszonych do Nagrody Ludwika zgodni z regulaminem Kapituła wybrała piątkę finalistów.

Są wśród nich: Cezary Bukowski, Dariusz Łach, Barbara Mazurkiewicz, Kamil Rogiński i Krystyna Zajko-Minkiewicz (kolejność alfabetyczna).

O tym, komu przypadnie nagroda w wysokości 5 tysięcy złotych i statuetka, dowiemy się 6 listopada (w środę) podczas uroczystej gali.

 panna za drzwiami

Troje nominowanych do nagrody jest związanych z Legnicą, natomiast pozostali to mieszkańcy Ścinawy i Lubina. W większości są to osoby rozpoznawalne w swoich miastach, warto jednak przybliżyć ich sylwetki.

Pierwszym alfabetycznie finalistą Nagrody (3 głosy wśród członków Kapituły) jest legniczanin Cezary Bukowski. Znawca muzyki, literat, współzałożyciel Klubu i Fundacji Blue Monk, współinicjator wielu koncertów jazzowych. Na co dzień pracuje jako inkasent w miejskich wodociągach. „Wielu ludzi zna go z widzenia. Raczej nie rzuca się w oczy. Domorosły, wykształcony wszechstronnie na wybranej przez siebie najlepszej literaturze i wartościowych wzorcach, wychowany w staroświeckim duchu szacunku dla drugiego człowieka i mądrej wolności osobistej i społecznej” – napisali w zgłoszeniu jego przyjaciele.

Ze Ścinawą związany jest kolejny finalista (4 głosy), Dariusz Łach, muzyk, pomysłodawca i dyrektor artystyczny festiwalu Ścinawski Blues Nad Odrą. Choć choruje na postępujący zanik mięśni i porusza się na wózku, swoją energią i pasją mógłby obdzielić kilka osób.

Barbara Mazurkiewicz (3 glosy) jest nauczycielką zatrudnioną w przedszkolu „Bajka” w Legnicy. Do nagrody zgłosili ją rodzice jej wychowanków, bo, jak napisali w uzasadnieniu, „Już po półrocznym pobycie w przedszkolu pod opieką pani Basi zdumieni rodzice zauważają, że ich trzy- czteroletnie pociechy wiedzą o wiele więcej od nich o świecie przyrody, orientują się lepiej w wystawach muzealnych, wiedzą, gdzie jest galeria sztuki i co się w niej pokazuje, w teatrze czują się jak u siebie w domu”.

Kolejny nominowany do nagrody to Kamil Rogiński z Lubina (3 glosy) – multiinstrumentalista, kompozytor, współzałożyciel i współlider zespołu Orkiestra Rivendell. W zgłoszeniu napisano o nim: „Człowiek wyjątkowy, od lat poza standardami – zarówno w życiu osobistym, jak i zawodowym. Wszechstronny artysta, który „uprawiając” swoją pasję, nieustannie – poprzez Muzykę, poprzez Dźwięk – łączy, godzi, rozsiewa dobre wibracje, wzbudza pozytywne, wysokie emocje…”.

Piąta finalistką jest Krystyna Zajko-Minkiewicz (3 głosy), nauczycielka języka polskiego, pasjonatka teatru, dziennikarka, poetka i animatorka życia kulturalnego. Jest w Legnicy osobą dobrze znana ze swej działalności na rzecz krzewienia kultury.

Klub Gęba - Zielonogórskie Zagłębie Kabaretowe

Scena Gadzickiego Teatru Modrzejewskiej w Legnicy, 6 listopad 2013 godz 18:00

 

Laureata wyłoni kapituła, w której zasiadają: Małgorzata Łomnicka – Rogal (nauczycielka ze Ścinawy), Kazimiera Więcław- Pierzyńska (siostra Ludwika Gadzickiego), Jacek Głomb (przewodniczący Kapituły), Jan Peszek i Krzysztof Mroziewicz.

Wręczenie nagrody odbędzie się na Scenie Gadzickiego Teatru Modrzejewskiej

w Legnicy w rocznicę śmierci jej patrona – 6 listopada. Początek o godz. 18.00.

A na początek gali zobaczymy legendarny spektakl członka Kapituły, aktora Jana Peszka „Scenariusz dla nieistniejącego, lecz możliwego aktora instrumentalnego”.

Spektakl zobaczymy na Scenie im. Gadzickiego. Budynek teatru w Legnicy powstał w latach 1841-42 wg projektu Carla Ferdinanda Langhansa, m.in. twórcy teatrów we Wrocławiu, Szczecinie i Lipsku. Kształt ogólny i detale monumentalnego gmachu nawiązują do formy renesansowego pałacu Strozzich we Florencji. Zarazem są świadectwem czerpania impulsów z dziewiętnastowiecznej architektury francuskiej, postulującej, by budynek formą zewnętrzną niejako „opowiadał” o swej funkcji. Wnętrze ukształtowane jest na planie prostokąta, z widownią balkonowo-lożową w kształcie podkowy, która na stosunkowo niewielkiej przestrzeni (parter i dwa balkony) mieściła sporą liczbę widzów – przed wojną przeszło 500 osób (wraz z miejscami stojącymi), dziś 260. Zachował się pierwotny układ widowni i jej klasycystyczne ornamenty. Także charakter sceny określa jej jeszcze przedwojenne wyposażenie: dwie mechaniczne zapadnie, kanały burzowe, obrotówka itd. W roku 2008 budynek przeszedł gruntowną renowację, zarówno od zewnątrz, jak i od wewnątrz.

REGULAMIN NAGRODY LUDWIKA na stronie Teatru w Legnicy:

http://teatr.legnica.pl/nagroda-ludwika

KAPITUŁA

Przewodniczącym Kapituły jest Jacek Głomb, Dyrektor Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy. Członków Kapituły powołuje co roku Przewodniczący Kapituły. Kapituła liczy pięciu jurorów. W tym roku członkiem Kapituły jest m.in. aktor Jan Peszek, ojciec nie mniej intrygującej Marii Awarii Peszek.

 

IDEA TEATRU

Jak możemy przeczytać na stronach Teatru Modrzejewskiej w Legnicy to post niemiecko prlowsko radzieckie miasto to miejsce „pęknięte” i z tego pęknięcia  Teatr Modrzejewskiuej w Legnicy buduje opowieść. To prawie zawsze niemieckie miasto opanowała w 1945 roku Armia Czerwona, która z Legnicy uczyniła swoją twierdzę. Siedziba pruskich grenadierów została siedzibą sztabu generalnego armii ZSRR na Europę Wschodnią. Miała być – w razie wybuchu III wojny światowej – lokalnym lotniskiem dla sowieckich bombowców, gdyby w drodze na Paryż musiały one zatankować paliwo…
W wyniku porozumień jałtańskich Legnica przypadła Polakom i oni – zawsze w symbiozie, ale i w sporze z Rosjanami, często niszcząc niemiecką historię – zaczęli budować jej tożsamość. Nigdy łatwą, zawsze popękaną.

W legnickim teatrze chcą rozmawiać z Wami Drodzy Widzowie o teatrze, którego sceną jest miasto. Legnicki Teatr znany jest z tego, że wkracza w różne przestrzenie – do starej hali fabrycznej, zrujnowanego kina, zniszczonej sali teatralnej, zabytkowego kościoła, dziedzińca zamkowego. Naznaczane są te przestrzenie żywą obecnością teatru, a grając w nich systematycznie, przywracane są one do życia, a i często ratowane wręcz przed zagładą.

Pakt pomiędzy teatrem a publicznością oparty jest nie tylko na autentyczności, której źródła leżą w sytuacjach prezentowanych widzom na scenie. Nasz teatr to ludzie – aktorzy, którzy nie boją się krwi, potu czy mało komfortowych warunków sanitarnych, w jakich przychodzi im występować. Ten rodzaj realizmu definiuje ich legnicko teatralny charakter pisma.

 

 

Klub Gęba - Zielonogórskie Zagłębie Kabaretowe
Scena Gadzickiego Teatru Modrzejewskiej w Legnicy, 6 listopad 2013 godz 18:00